Tag Archives: scala

Aspirin

Εδώ και πέντε μέρες τώρα είμαι άρρωστος. Τη δεύτερη μέρα ο πυρετός ανέβηκε πάνω από τους 39 βαθμούς. Ένιώθα περίεργες ζαλάδες πονοκεφάλους και πόνους στις κλειδώσεις. Πέρασα πολλές ώρες στο κρεβάτι. Ο jumbo-baby είναι κι αυτός άρρωστος και γκρινιάζει για την ταλαιπωρία αλλά αυτός έχει κρατήσει τουλάχιστον το κέφι του και γελάει. Μάλλον το δικό του το κρυολόγημα είναι πιο ελαφρύ. Η αδικία είναι ότι το καλοκαίρι ξαναθυμήθηκε τα μέρη εδώ και έχει ξαφνικά πάλι υπέροχο καιρό.

Τρία φάρμακα χρησημοποίησα:

1. Νερό, πολύ νερό! Κανάτες η μία πίσω από την άλλη με χαμομήλι ή τσάι μέντας. Το μυστικό στο τσάι που προτείνεται πάντα στους γριπωμένους δεν είναι τόσο το βότανο, όσο το νερό. Σημαντικός παράγοντας σ’ αυτό το φάρμακο είναι η ποσότητα.

2. Πήρα καμιά 3 με 4 κάψουλες με έλαια ευκαλύπτου που διαλύονται στο πεπτικό σύστημα και μαλακώνουν τα τοιχώματα των αναπνευστικών διαδρόμων. Νομίζω ότι από τότε που διάβασα και την περιγραφή του τρόπου λειτουργίας τους, δουλέψανε καλύτερα. Τώρα μόνο βήχω και χρειάζομαι πολύ λιγότερα χαρτομάντηλα.

3. Ασπιρίνες, πολλές ασπιρίνες. Δεν είμαι από αυτούς που υποφέρουν από πονοκεφάλους και σπανίως χρειάζεται να παίρνω αυτό το κλασσικό φάρμακο. Αυτή τη φορά όμως ήταν πράγματι απαραίτητο για να κρατήσω τον πυρετό σε υποφερτά επίπεδα και για ν’ αντέξω τις ζαλάδες και αμέσως μετά για να αντέχω τους πονοκεφάλους που μάλλον προέρχονταν από το βαρύ συνάχι και την κακή οξυγόνωση.

Κάθε φορά που δάγκωνα μια ταμπλέτα ασπιρίνης θυμόμουν τις εικόνες από το παρακάτω κείμενο που παραθέτω μεταφρασμένο:.

Οι γαλαξίες είναι πολύ πιο κοντά ο ένας στον άλλο αν το δει κανείς σε αναλογία με τ’ αστέρια. Φανταστείτε ότι ο Ήλιος είχε το μέγεθος μιας ταμπλέτας ασπιρίνης. Σ’ αυτή τη κλίμακα το επόμενο κοντινότερο αστέρι θα ήταν μια άλλη ταμπλέτα ασπιρίνης σε μια απόσταση 140 χιλιομέτρων. Η απόσταση ενός αστεριού από το επόμενο είναι ίση με τη διάμετρό του, πολλαπλασιασμένη με ένα συντελεστή μερικών δεκάδων εκατομμυρίων, και ο γαλαξίας μας αποτελείται από πολλές εκατοντάδες δισεκατομμύρια αστέρια , τα οποία κινούνται γύρο από ένα κοινό κέντρο. Διαχωρίζονται το ένα από το άλλο από αυτές τις τεράστιες αποστάσεις αλλά από την βαρύτητα κρατιούνται στις τροχιές τους.

Πάμε τώρα από τ’ αστέρια στους γαλαξίες. Φανταστείτε, ολόκληρος ο γαλαξίας μας, μια συγκέντρωση μερικών εκατοντάδων δισεκατομμυρίων αστεριών σε σχήμα δίσκου, να συρρικνώνεται στο μέγεθος μιας ταμπλέτας ασπιρίνης. Σ’ αυτή τη κλίμακα ο επόμενος γαλαξίας παρόμοιου μεγέθους θα ήταν μια ακόμη ταμπλέτα ασπιρίνης σε απόσταση μόνο 13 εκατοστών. Αυτό είναι λίγο παραπλανητικό, γιατί και το νέφος της Ανδρομέδας καθώς και ο γαλαξίας μας είναι μέλη ενός μικρού συστήματος γαλαξιών το οποίο ονομάζεται Τοπική Ομάδα. Θα ήταν σαν να λέγαμε περίπου ότι η Σελήνη είναι ο πιο κοντινός πλανήτης στη Γή. Αλλά ακόμη και η απόσταση προς την επόμενη συγκρίσιμη ομάδα γαλαξιών θα ήταν στην κλίμακα της ασπιρίνης μόνο 60 εκατοστά. Και σε μια απόσταση μόλις 3 μέτρων (στην κλίμακα της ασπιρίνης) θα βλέπαμε ένα σμήνος πάνω από 2500 γαλαξίες διασκορπισμένους που θα καταλάμβαναν ένα χώρο μεγέθους μιας μπάλας του μπάσκετ. Πρόκειται για το σμήνος της Παρθένου. Σ’ αυτή τη κλίμακα το σύνολο του σύμπαντος το οποίο περιέχει μερικές εκατοντάδες δισεκατομμύρια γαλαξίες θα περιέχονταν σε μια σφαίρα με διάμετρο μόνο ένα χιλιόμετρο.

Αν οι γαλαξίες είχαν ανάλογες αποστάσεις μεταξύ τους όπως αυτές των αστεριών δεν θα γνωρίζαμε ούτε το ένα τοις εκατό δηλαδή θα αγνοούσαμε σχεδόν την ύπαρξή τους. Στο σύμπαν κυριαρχεί πυκνός συνωστισμός και είναι τίγκα παραγεμισμένο με γαλαξίες σαν το δικό μας.

The Little Book of Science 1999 Penguin Books, London