Έξω πάμε καλά

Ferryboat from Jadrolinija in Zadar 19.06.2010 (21)

Jadrolinija Ferryboat in Zadar 19.06.2010

Nicht das gigantische Hilfspaket hat Europa gerettet, sondern die Entscheidung Athens, das Geld anzunehmen. Denn gemessen an der jetzigen Entziehungskur wäre die Staatspleite für die Griechen der bequemere Weg gewesen. Fast 80 Prozent der Kredite kommen aus dem Ausland – die Griechen selbst wären bei der Umschuldung also vergleichsweise ungeschoren davongekommen.

«Tην Ευρώπη δεν την έσωσε το πακέτο οικονομικής στήριξης που ενέκρινε για την Ελλάδα, αλλά η απόφαση της Αθήνας να το πάρει και να μην κηρύξει πτώχευση. Διότι η πτώχευση θα ήταν πιο βολικός δρόμος από τις σημερινές δραστικές περικοπές. Και αυτό επειδή το 80% των πιστώσεων της Ελλάδας προέρχονται από το εξωτερικό επομένως οι Έλληνες θα ήταν σε καλύτερη θέση, εάν προχωρούσαν σε αναδιαπραγμάτευση του χρέους και δεν έπαιρναν το ευρωπακέτο».
Ines Zöttl – Unser Mann in Athen ( Financial Times Deutschland)

Αυτή τη βδομάδα κάθε πρωί που ανοίγω το ραδιόφωνο (εδώ στη Κολωνία) ακούω πόσο καλά τα πάει η γερμανική οικονομία τους τελευταίους μήνες. Δεν εννοούν τους κρατικούς προϋπολογισμούς, αναφέρονται στην  οικονομική κίνηση της αγοράς, την παραγωγή και φυσικά στο κορμό της γερμανικής οικονομίας, τις  εξαγωγές! Τα ινστιτούτα διορθώνουν τις στατιστικές προβλέψεις τους, οι οποίες ήταν από πριν θετικές, προς τα πάνω. Οι εξηγήσεις που δίνονται δεν σχετίζονται τόσο με υποτιθέμενες σωστές ρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές αλλά αναφέρονται στην επέκταση στην ασιατική αγορά η οποία ελάχιστα επηρεάστηκε από την αμερικάνικη τραπεζική κρίση.
Με επιμέλεια αποκρύβεται ένα βασικότατο στοιχείο το οποίο συνέτρεχε σε όλη τη διάρκεια κατά την οποία φούντωνε η διαπραγμάτευση και οι καθυστέρηση για τις αποφάσεις για την ελληνική κρίση: την πτώση της αξίας του ευρώ! Αυτή η πτώση ενώ αντιμετωπίζονταν επίσημα μέσα από την πάγια τυπική γερμανική άποψη που θέλει ένα ισχυρό και σταθερό νόμισμα, σαν κάτι αρνητικό και επικίνδυνο, ήταν γνωστό ότι κατά βάθος είναι ότι καλύτερο θα μπορούσε να συμβεί τώρα για την κατεξοχήν εξαγωγική παραγωγή της Γερμανίας. Είναι αλήθεια ότι ένα τεράστιο κομμάτι των γερμανικών εξαγωγών απευθύνεται στις ενδο-ευρώ χώρες. Αλλά γι’ αυτές η πτώση του νομίσματος δεν επηρεάζει ούτε προς τα πάνω ούτε προς τα κάτω τις τιμές των γερμανικών προϊόντων. Από την άλλη η αύξηση του κόστους του πετρελαίου που πληρώνεται συνήθως σε δολάρια, ισοφαρίζεται καλά με την μείωση της τιμής του τον τελευταίο χρόνο. Είναι αλήθεια ότι τραπεζική κρίση μείωσε τις εξαγωγές προς τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και τη Βρετανία αλλά αυτή η μείωση με μεγάλη άνεση ξεπερνιέται από την ανάπτυξη των πωλήσεων στην ασιατική αγορά. Τόσο καλά που οι στατιστικές προβλέψεις, επαναλαμβάνω, πρέπει να διορθωθούν προς το καλύτερο από το αναμενόμενο!
Θυμάμαι την άνοιξη που μας πέρασε, το πόσο κατηγορήθηκε η Άγγελλα για την κωλυσιεργία σε σχέση με τις αποφάσεις για το «πακέτο σωτηρίας» του ελληνικού κρατικού προϋπολογισμού και τις ταυτόχρονες ειδήσεις για την πτώση της αξίας του ευρώ. ‘Ηταν ο καλύτερος τρόπος για να μειωθεί (κάπως) η αξία του νομίσματος χωρίς να αλλάξει η επίσημα τουλάχιστον η γερμανική στάση που προασπίζεται και βασίζει την οικονομία της σ’ ένα γερό σταθερό νόμισμα όπως ήταν κάποτε και το μάρκο. Ταυτόχρονα την ευθύνη γι’ αυτή τη μείωση που έγινε την επωμίζονται άλλοι …

Τώρα για να συμπληρωθεί η εικόνα, ακούγονται πολλά, τουλάχιστον εδώ στη Γερμανία, για την προσπάθεια που γίνεται να μεταβάλλει την αξία του το κινέζικο νόμισμα (μη ξεχνάμε ότι η Κίνα είναι ο πραγματικός παγκόσμιος πρωταθλητής των εξαγωγών). Η πολιτική στην Κίνα κρατά το νόμισμά της τεχνητά υποτιμημένο σε σχέση με την πραγματική του δύναμη στην παγκόσμια αγορά, για ευνοήτους λόγους. Παρόλαυτά τις προηγούμενες εβδομάδες, (από τις 2 Αυγούστου) αναγκάστηκε η κινέζικη κυβέρνηση σε μια  περιορισμένη ανατίμηση του Yuan προς τα πάνω.

Τα γράφω αυτά για να έχει κανείς και μια οπτική στα πράγματα από άλλη γωνία θέασης κι όχι μόνο από την θέση του ελληνικού Αυγούστου, και της χειμωνιάτικης αφραγκίας που αναμένεται να επελαύσει στην Ελλάδα. Οι γερμανικοί Financial Times επαινούν την πορεία μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης ΓΑΠ την «ριζική αναδιάρθρωση της οικονομίας και της κοινωνίας» και άλλα τέτοια ηχηρά. Παραβλέπουν βέβαια την απουσία μιας βασικής προϋπόθεσης καθοριστικότατης για την επιτυχία τέτοιων κοινωνικοοικονομικών  αναδιαρθρώσεων: την κοινωνική συναίνεση! Το τραγικό είναι ότι ενώ η ελληνική κοινωνία έχει συνείδηση εδώ και δεκαετίες για την ανάγκη τέτοιου είδους αλλαγών, αποδεικνύεται πρακτικά ανήμπορη ν’ αλλάξει συνήθειες. Αναφέρομαι όχι σε συλλογικές συνήθειες αλλά σε βαθύτατα προσωπικές που αγγίζουν την ψυχοσύνθεσή του καθενός ξεχωριστά και συν διαμορφώνουν αθροιστικά αυτό που ζούμε στην Ελλάδα. Δεν θα κουραστώ να επαναλάβω ότι οι χιλιοειπωμένες μομφές κατά της εγωισμού και του ατομισμού των Ελλήνων είναι άσφαιρα σκάγια για το γάμο του καραγκιόζη. Δεν εξηγούν καθόλου  γιατί οι άνθρωποι αλλού που είναι πράγματι πολύ πιο ατομιστές από τους ανθρώπους στην Ελλάδα, καταφέρνουν να έχουν πολύ πιο καλά ρυθμισμένες τις κοινωνίες τους (Σαν παράδειγμα εδώ την Γερμανία θα την έβαζα από τα τελευταία).

Γνώμη μου είναι ότι στην Ελλάδα χρειάζεται στήριξη του «εγώ» και του ατομισμού και όχι ανώριμη συνωμοτική ταπεινότητα. Πώς; Αρκεί για να δώσω ένα παράδειγμα μόνο, να αναλογιστεί κανείς την προσβλητική θέση που αναλογεί στους νέους της χώρας. Είτε είναι σπουδαγμένοι είτε όχι, είτε έχουν οικονομικό υπόβαθρο είτε είναι φτωχαδάκια, είτε είναι οραματιστές είτε όπου φυσάει ο άνεμος, ο μόνος τρόπος για να ενσωματωθούν στην κοινωνία και την παραγωγή είναι η υποταγή και η εγκατάλειψη των ονείρων τους. Ο πιο πολύτιμος οικονομικός παράγοντας μιας κοινωνίας ισοπεδώνεται και καταστέλλεται, πρώτα στην οικογένεια, και μετά στους δρόμους. Μόνο άμα τη αποδείξει της πλήρους υποταγής του, μπορεί ένας νέος να «προχωρήσει» π.χ. οικονομικά. Κι αυτή η απόδειξη κοστίζει γιατί είναι μια επιβεβλημένη πνευματική αναπηρία. Χιλιάδες νέοι άνθρωποι, σπουδαγμένοι και με όρεξη για δημιουργία καλούνται να βολευτούν αντί να χτίσουν. Είναι τραγικό, δεν βρίσκονται ούτε κι αυτές οι επάρατες δομές του καπιταλισμού, για να του προσφέρουν ειδικευμένες υπηρεσίες  έστω κακοπληρωμένες. Η εικόνα δεν είναι στυμμένες και πεταμένες λεμονόκουπες, αλλά άστυφτες να ξεραίνονται και να μαραίνονται κάτω από τον Ήλιο.

Χωρίς κοινωνική συναίνεση δεν θα ριζώσει καμιά προσπάθεια για τόσο βαθιές αλλαγές σαν αυτές που χρειάζονται. Δεν αναφέρομαι σε κάτι γενικό και αόριστο αλλά σε κάτι πολύ απτό: την αξιοπρέπεια των ανθρώπων σ’ αυτή τη χώρα που κινδυνεύει να γκρεμιστεί τώρα με την κρίση. Για την στήριξη αυτής της αξιοπρέπειας δεν χρειάζονται μόνο λεφτά (που δεν υπάρχουν) αλλά συνέπεια στην δημόσια και προσωπική αίσθηση δικαίου.

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω πόσο καλή ή κακή είναι η κυβέρνηση ΓΑΠ. Ακούω και διαβάζω πολλά που δείχνουν ότι δεν αλλάζει τίποτα σημαντικό κι ότι οι εθισμοί συντηρούνται συγκαλυμμένα όταν χρειάζεται και όπως γινόταν πάντοτε. Θα ήταν όμως ευχής έργο ακόμη κι αν δεν κατάφερνε να κάνει τις σωστές επιλογές για την τεχνική της κρίσης, να μπορούσε να συνεισφέρει έστω και λίγο στην εδραίωση μιας κοινωνικής συναίνεσης. Αυτό απαιτεί αναπτυγμένο αίσθημα δικαίου. Πιο πολλές πιθανότητες έχει κάτι τέτοιο αν βασιστεί στους σχετικά νέους απ’ ότι στους γέροντες στην ψυχή.

Κατά τα άλλα, έξω πάμε καλά!

Bridge to Island Pag 26.06.2010

Bridge to Island Pag 26.06.2010

Advertisements

3 responses to “Έξω πάμε καλά

  1. η συναίνεση είναι δεδομένη – αντίθετα με όσα λες… είναι συνωμοτική… όπως ακριβώς λες… αυτό που δεν αντιλαμβάνομαι όμως είναι ο τρόπος που το εγώ ανθεί – κατανοώ ότι αναφέρεσαι σε μία στοιχειώδη δυνατότητα, απλά: κάνω αυτό που μου αρέσει και προσφέρω σε αυτό… σε αυτά τα μέρη όμως αυτοί που κάνουν όπως θέλουν στο επίπεδο που εσύ αναφέρεις είναι εξ ορισμού η μειοψηφία που εξακολουθεί και κάνει αυτά που θέλει ανεξάρτητα από το κόστος (υπάρχουν βέβαια κι άλλοι – που κάνουν ακριβώς ό,τι θέλουν με όποιον και όσα θέλουν)… το ερώτημα λες είναι: γιατί δεν χτίζει; διότι δεν υπάρχει χώρος για αυτο – είμαστε ένας εξωστρεφής λαός, βάρβαρος και φωνακλάς… ένα άθροισμα, που λες, και εσύ από μεγάλες ιδέες και αφηγήσεις που τελικά δεν αντιστοιχούν σε τίποτα άλλο εκτός από μία κατασκευασμένη ταυτότητα – που, στο κάτω κάτω, μόνον στους τελικούς στο μπάσκετ ή στην μπάλα και την γιουροβίζιον έχει σημασία και υπόσταση… το κράτος δεν λειτουργεί διότι δεν ήταν αυτό το ζητούμενο ποτέ αυτού του κράτους (το κράτος δεν προέκυψε ως αίτημα στην κοινότητα και το έθος αλλά αποκλειστικά ως αίτημα εθνικής ανεξαρτησίας – ο Σκαρίμπας τα λέει εξαιρετικά [το 1821 και η αλήθεια]: κολοβό από το κοινοτικό του αίτημα συγκρότησης μίας εθιμοτυπικής συνοχής που θα αντανακλά στο νόμο τη συνήθεια, το εθνικό ανέλαβε τη λειτουργία της συνοχής κι αυτή απλά αναπαρήγαγε κενοτάφεια, ιδέες, γενιές του τριάντα και δεν συμμαζεύεται)… κανένας δεν θα το αλλάξει αυτό – κι αυτό αποδεικνύεται από τα απεργιακά γυμνάσια και τις τραγικές κραυγές όλων… φωνάζουμε συνήθως όταν δεν μπορούμε να σκεφτούμε – λέμε… αλλά πάλι: η ενίσχυση του εγώ που αναφέρεις μου ακούγεται σαν αναπτυξιακό επιχείρημα – ενίσχυση του νέου επιχειρηματία… δεν ξέρω… στην ελλάδα ο καπιταλισμός λειτουργεί εκείθεν κάθε αυταπάτης ή ψευδαίσθησης και αποδεικνύεται ότι η ελλάδα ΔΕΝ έχει δομές αντίστασης σε αυτό το πράγμα ή πάλι: η εξωστρέφεια είναι η αντίσταση (αν αυτή προκύψει ως αλληλεγγύη στο ΔΡΟΜΟ – αυτό είναι άλλο κεφάλαιο / ο Δεκέμβρης ήταν μία τέτοια αίτηση αλληλεγγύης)… αυτό δεν λέει τίποτα για την ψυχοσύνθεσή μου – λέει όμως κάτι για τον τρόπο που ενεργώ μέσα στην σύγχρονη αυτή πραγματικότητα ή καλύτερα, για τον τρόπο που δεν ενεργώ… η πλήρης υποταγή είναι απλά μύηση στη συνωμοσία- και γράφει ένας άνθρωπος που η συνωμοσία της σιωπής και η υποταγή είναι όρος και προϋπόθεση ακόμη και της σκέψης ακαδημαϊκής επαγγελματικής παρουσίας… είσαι τυχερός διότι τα χέρια σου, καμιά φορά, φτιάχνουν πράγματα – και έχεις την όποια ευκαιρία… αλλά πάλι και τα δικά μας αυτό κάνουν – απλά δεν το έχουν κάνει επάγγελμα και η ευκαιρία είναι ένας ελάχιστος ελεύθερος χρόνος που στερεί από τον ύπνο μας… εκτός βέβαια από τις αφαιρέσεις – όπως η γλώσσα, η γραφή και το χρήμα! εξαιρετικό μότο!

    πολύτιμη η προοπτική της γερμανικής πλευράς – αποσαφηνίζει τις όποιες τυχόν παρανοήσεις… άγχελα θα ψήφιζα – δαγκωτό!

    την καλησπέρα μου

  2. Στα γρήγορα:

    Η ενίσχυση του εγώ δεν σημαίνει (δυστυχώς) «απλά: κάνω αυτό που μου αρέσει και προσφέρω σε αυτό…» Μπορεί όμως να μας φέρει πιο κοντά στο Ερώτημα (γι’ αυτό που θέλουμε). Επίσης μπορεί να μας αναγκάσει να πολεμήσουμε (για παράδειγμα μεταξί μας, μετά ίσως καταφέρουμε να κλεισουμε για ένα διάστημα και μιας μορφής ειρήνη). Σε κάθε περίπτωση θα βοθάει στο μέτρημα. Και το μέτρημα προυποθέτει κι αναγκάζει στο «λόγο» (τον παλιό τον ελληνικό)

    Άλλο πράμα είναι η υποτίμηση της αλληλεξάρτησής μας. Δεν είναι (μόνο) ελληνικό κουσούρι, η Ευρώπη και η Δύση ολάκερη περιφανεύεται και περιγελά με υπεροψία τους ασιάτες, Κινέζους, Γιαπονέζους για τα «ανήκουστα» αισθήματα κοινωνικής εξάρτησης τις ψυχοσυνθέσεις και τις συμπεριφορές που παράγουν. Και σ’ αυτό το μέτωπο θα χρειαστεί να συνεχίσουμε να δουλέυουμε παράλληλα, εμείς κι όλη η Φραγκιά.

    Στην Ελλάδα ο καπιταλισμός απλά δεν λειτουργεί. Λειτουργεί όμως έξω απ’ αυτήν, περίπου όπως λειτουργούσε κι ο καπιταλισμός έξω από το ευρωπαϊκό «σιδηρούν παραπέτασμα». Το δικό μας παραπέτασμα δεν είναι σιδερένιο, είναι από τσιμέντο.

    Τί θα πει «δεν υπάρχει χώρος»; Θα πεί ότι στις ψυχές μας ο χρόνος έχει ένα ορατό τέλος. Γι αυτό δεν βλέπουμε αξία στο να μελετήσουμε και να σχεδιάσουμε με ακρίβεια έργα για το μέλλον.
    Πρακτικά ο χώρος είναι ασύληπτα τεράστιος, προς τα πέρα και προς τα μέσα του. Εμείς δεν το βλέπουμε. Είμαστε άρρωστοι. Κανένα υγηές ζώο δεν ζεί καλά κάτω από αυτό το καταθληπτικό βάρος. Γι αυτό κι έχουμε ελπίδα, γιατί οι αρρώστιες πολύ συχνά θεραπεύονται.

    Μπορείς σιγά, σιγά να κάνεις έξυπνες κινήσεις απελευθέρωσης από την ομερτά χωρίς να παραδωθείς στην τραγικότητα της αυτοθυσίας. (Μη ξεχνάς, είμαστε στην εποχή του yes you can! η μήπως σου φαίνεται κι αυτό περισσότερο φθηνό απ΄όσο αντέχεις;)

    Το μοτο ήταν γραμμένο σαν υπότιτλος από την πρώτη μέρα αυτού του blog. Απλώς εμφανίστηκε τώρα για πρώτη φορά, μετά από μια τεχνική ανακατοσούρα τον περασμένο μήνα στο server της wordpress.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s