Fragkosyriani 1

Balkanizer_2008.11.18.

Balkanizer_2008.11.18.

Αφορμή στάθηκε μια εκτέλεση του τραγουδιού «Φραγκοσυριανή» από ένα ελληνικό μουσικό συγκρότημα που κάνει μουσική reggae (loco mondo) To άκουσα ένα καλό Σάββατο μεσημέρι συμμαζεύοντας στο σπίτι, από τον balkanizer μια ραδιοφωνική εκπομπή που κάνει ο Danko, o οποίος είναι ταυτόχρονα και ο τραγουδιστής από τους Trovači. Όλα καλά κι ωραία αλλά στην εκφώνηση ο Danko είπε ότι το reggae συγκρότημα πήρε στοιχεία φολκλόρ και τα πάντρεψε με άλλο ήχο. Εμένα που είμαι ευαίσθητος απέναντι στη  «Φραγκοσυριανή» γιατί είναι ένα από τα τραγούδια που αγαπάω, μ’ ενόχλησε να το λένε έτσι απλά φολκλόρ και να το ανακατεύουν με τα χιλιάδες, μυριάδες τραγούδια και μουσικές από άγνωστους και αφανής δημοτικούς μουσουργούς. Το τραγούδι αυτό το έχει συνθέσει ένας συγκεκριμένος άνθρωπος με πλήρη την καλλιτεχνική του συνείδηση κι αυτός έχει όνομα και μουσικό χαρακτήρα. Αν οι ήχοι της μουσικής του, επειδή παράγονται από το μπουζούκι, ακούγονται στ’ αυτιά των ανίδεων σαν φολκλόρ, (τι πάει να πει αυτή η λέξη είναι άλλο πράμα) τότε δεν φταίει ο συνθέτης αλλά ο άπειρος ακροατής που δεν μπορεί, δεν έχει ασκηθεί, να διακρίνει τις λεπτές αποχρώσεις του μουσικού χαρακτήρα. Γι’ αυτό έκατσα κι έγραψα σε μερικές αράδες το όνομα του Μάρκου Βαμβακάρη, ανέφερα τη Σύρο και το ότι στην Ελλάδα ζουν κι έλληνες καθολικοί που δεν είναι λιγότερο έλληνες επειδή δεν υπακούουν στο στερεότυπο του othodox (σαν τον ίδιο τον Μάρκο για παράδειγμα).
Ο Danko απάντησε αμέσως και κλήθηκα στην εκπομπή για να «λύσουμε τις διαφορές μας» και να του βάλω ν’ ακούσει το τραγούδι να το παίζει και να το τραγουδάει ο ίδιος ο Βαμβακάρης. (Το Σάββατο 22. Νοεμβρίου 2008)
Μιλήσαμε όμως γενικά και για άλλα θέματα. Για παράδειγμα, όταν με ρώτησε ο Danko τι είναι αυτό που μ’ ενοχλεί στην Ελλάδα, ακούγομαι να λέω (στα γερμανικά) ότι, στις πόλεις (και ειδικά στην πόλη που μεγάλωσα) μαζεύεται όλη η ασυναρτησία της χώρας.

Δίπλα σ’ αυτή την ευχάριστη μεσογειακή χαλαρότητα η κοινωνία κρατιέται σε ένα ισχυρό συντηρητισμό και είναι πολύ πιο κομφορμιστική (συμμορφωμένη) απ’ όσο θέλουν ν’ αντικρίσουν και να παραδεχτούν για τους εαυτούς τους όλοι (οι Ξέρεις-ποιος-είμαι-‘γώ). Οι νέοι κι όσοι άλλοι το χρειάζονται, πάντα βρίσκουν βέβαια τρόπους να ξεφεύγουν αλλά το κυρίαρχο κοινωνικό κατεστημένο που καθορίζει τα πράγματα (κοινωνία, οικονομία, αισθητική) είναι όντως ασφυκτικά κομφορμιστικό.

Δεν μου βγήκαν εύκολα αυτά τα λόγια αλλά μόλις τα ξεστόμισα κατάλαβα για άλλη μια φορά ότι δυστυχώς δεν υπερβάλλω. Στο περίγραμμά τους τα πράγματα νομίζω ότι είναι έτσι: ασφυκτικά κομφορμιστικά.

Σήμερα πριν λίγες ώρες έμαθα κι εγώ για τη δολοφονία και τις ταραχές που ξέσπασαν στις πόλεις στην Ελλάδα. Τόσα σκάνδαλα άνθησαν τα τελευταία χρόνια, πέρα από τα καθημερινά σκάνδαλα, σκάνδαλα σαν ιδεογράμματα σκανδάλων, έτοιμα για τα αναγνωστικά των σχολείων κι ούτε ένα ξεκαθάρισμα ούτε μία συνέπεια στους θεσμούς και τις πρακτικές. Ένα στο πρόσωπο φτύσιμο κατ’ αγνώστου είναι οι τελευταίες δεκαετίες κοινωνικής και οργανωμένης ζωής στην Ελλάδα. Κι αυτός ο άγνωστος που φτύνεται είναι όλων το εγώ. Καθόλου δεν απορώ που γίνονται αυτές οι ταραχές. Οι όροι φαίνεται να τραβιούνται προς τα άκρα εδώ και πολύ καιρό. Τα λόγια, χιλιάδες μυριάδες λόγια, χρόνια τώρα, χάνονται στον αιθέρα και μένουν έξω από τα εφτασφράγιστα μυαλά των ανθρώπων. Γιατί να θεωρήσω υπερβολή το να ζητάει ν’ ακουστεί μια φωνή που μάλλιασε η γλώσσα της και θα ξεχάσει σε λίγο να μιλάει. Μου φαίνεται δικαιολογημένη η λαϊκή οργή κι ο νεκρός νέος το σκανδαλώδες πάλι θύμα.
Αφορμή στάθηκε η εκτέλεση του νέου. Ο λόγος όμως είναι πιο βαθύς από αυτό το βάρβαρο περιστατικό.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s