
Drawing (Leonidas, Tuesday 12 May 2009)

Drawing (Leonidas, Tuesday 12 May 2009)
Categories: drawings
Tagged: art, junioridis

Art Cologne 2009, at the opening (2009.04.21)
Art Cologne is Germany’s leading art fair and was established in 1967 as the world’s first Art Fair. Last Thursday 23.04.2009 two days after the opening of Art Cologne, a presentation of Contemporary Russian artists and their gallery owner took place in the central Excelsior Hotel Ernst near the Dom in Cologne. They call it Russischer Salon (Le Salon Russe). One of the Russian artists was Leonid Sokhranski and he invited me. Leonid was mentioned here on the boat several times.
Traveling to Athos …
Thessaloniki Sunday February 11, 2007
Reisholz, Atelier am Rhein, Sontag 20 August 2006
Some of the other Russian artists thought it will be good to write this on one of the glass panes:
HEY, GUYS!
IT IS TIME
TO CONFESS
OUR
RUDENESS
LUST
NARCISSISM
AND
OVERAL
STUPIDITY
You can see it in two of the pictures.
A presentation of Contemporary Russian
Petr Shvetsov (gallery owner Anna Nova, St. Petersburg)
Anna Parkina (gallery Coma, Berlin)
Leonid Sokhranski (gallery owner Thomas Flor, Duesseldorf)
Vadim Zhakharov (After Gallery, Moscow)
Vladimir Kozin (gallery owner M+J Guelman,Moscow)
Yury Kharchenko (gallery owner Otto Schweins, Cologne)
In this link you may find a video from this evening.
Πριν από πέντε χρόνια και με άσχετες από την Art Cologne αφορμές, έγραφα:
Συνεχίζω να έχω στενές επαφές και συναλλαγές με φίλους αρχιτέκτονες και καλλιτέχνες και τις εκθέσεις τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως αμφισβητώ τα κίνητρα αυτών των νέων καλλιτεχνών γιατί η δίψα για αναγνώριση και επιβεβαίωση του “εγώ” στα πλαίσια του πολύ σκληρού ανταγωνισμού με τον οποίον έρχονται εδώ αντιμέτωποι, δυναστεύει, υπερκαλύπτει και μειώνει τις προσπάθειές τους. Πολλές φορές αυτό συνδυάζεται με πνευματική νωθρότητα ή πραγματική τεμπελιά, κάτω από το πρόσχημα του καλλιτεχνικού “coolness” (καλλιτεχνική μαγκιά). Άλλες φορές (συνδυάζεται) με καλλιτεχνική αδεξιότητα κάτω από το πρόσχημα της αναζήτησης “νέων δρόμων” κι άλλες φορές γειτονεύουν τα έργα τους με την απραγία, κάτω από το πρόσχημα της “αφαίρεσης”. Πολύ συχνά εκφυλίζεται η καλλιτεχνική τους παραγωγή σε έναν ανταγωνισμό προκλητικότητας με κοινωνικές και πολιτικές αποχρώσεις, και κυριαρχείται από τον ανταγωνισμό για το ποιος θα καταφέρει να ενσαρκώσει το μεγαλύτερο βαθμό “decadence”.
Μπορεί αυτή η στάση να δείχνει συντηρητικές καταγωγές, και δεν ξεχνώ ότι με τα αντίστροφα προσχήματα επιβραδύνονται έως καταστρέφονται οι προσπάθειες για δημιουργική παραγωγή στην Θεσσαλονίκη (και σ’ όλη την Ελλάδα). Πολύ συχνά θεριεύει σ αυτόν τον συντηρητικό επαρχιωτισμό μας μια αισθητική του σοροπιασμένου kitsch. (Από τις λίγες γερμανικές λέξεις που περιγράφει ένα τύπο κακογουστιάς και κατάφερε να διαδοθεί και έξω από τα σύνορα αυτής της γλώσσας). Αυτή η εύκολη αισθητική επεκτείνεται υποδερμικά και πολλές φορές πιάστηκα επαυτοφόρω από τους βόρειους φίλους εδώ να αυτοϊκανοποίουμαι με σίγουρες μεσογειακές ομορφιές. Θυμάμαι τα απογεύματα από τα χρόνια των σπουδών μου και τις συναντήσεις στις παράγκες της σχολής καλών τεχνών στο πανεπιστήμιο. Στην Ελλάδα αυτή η πρακτική δεν συνιστά παράβαση ή οπισθοδρόμηση στις καλλιτεχνικές αναζητήσεις και τυγχάνει σεβασμού και αναγνώρισης ακόμη και στη σχολή.
Αυτό που με κανένα πρόσχημα δεν θέλω να εγκαταλείψω είναι η αναζήτηση του ωραίου.
Düsseldorf 19. July 2004
Categories: praxis practice πράξη
Tagged: art, Κολωνία

Thessaloniki, exhibition cheapart 2008.06.19 (pic-19w) Painting by Papadopoulos Antonis

Thessaloniki, exhibition cheapart 2008.06.19 (pic-10w) Painting by Papadopoulos Antonis

Thessaloniki, exhibition cheapart 2008.06.19 (pic-22w) Painting by Tsimpourla Maria

Thessaloniki, exhibition cheapart 2008.06.19 (17w) Painting by Agapitakis Agapitos
Οι φωτογραφίες από τα έργα προέρχονται από την έκθεση cheapart που έγινε από 19.6 μέχρι 10.7.2008 στο κτίριο κοιτώνων στο πρώην στρατόπεδο Κόδρα στη Θεσσαλονίκη. Βρέθηκα εκεί στα εγκαίνια της έκθεσης το καλοκαίρι που πέρασε. Τους καλλιτέχνες των έργων δεν τους γνωρίζω. Οτιδήποτε συνειρμοί ανεγείρονται τώρα πια, είναι συμπτωματικοί (όπως τα συμπτώματα που μπορεί να διαγνώσει ο μάγος του οικισμού).
Το ίδιο απόγευμα επισκέφθηκα και μια άλλη έκθεση νέων καλλιτεχνών σ’ ένα αποθηκευτικό χώρο στο λιμάνι της πόλης. Αλλά η άλλη έκθεση δεν ήταν Greek art και θέλει άλλη καταχώρηση.
Categories: Theorie theory θεωρία · to buy
Tagged: art, greece, ελληνική παρακμή
Έλαβα σ’ ένα e-maiil από το Düsseldorf αυτή τη φωτογραφία, η οποία είναι βγαλμένη το πρωί του περασμένου Σαββάτου στη Πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη.
Γνωρίζω το καλλιτέχνη Martin Pfeifle ο ποίος δεν έβγαλε απλώς μια φωτογραφία αλλά συμμετείχε σε μια έκθεση που έγινε στο δημόσιο χώρο της πλατείας. Τα έργα ίσως να είναι ακόμη εκεί.
Οι δύο άλλοι καλλιτέχνες που συμμετείχαν (Nicola Lane, Benjamin Lee Martin) μου είναι το ίδιο ή και περισσότερο γνωστοί. Μου φαίνεται περίεργο που βρέθηκαν στην πόλη της καταγωγής μου για να δουλέψουν και να εκθέσουν (σε σύντομα χρονικά πλαίσια). Οι φωτογραφίες με το the splash του Martin Pfeifle και την μικρή αλλαγή που επιδρούν στο χαρακτήρα της πλατείας, φαίνονται πολύ ενδιαφέρουσες, αλλά δεν μπορώ να γνωρίζω πώς είναι από κοντά. Αγνοώ επίσης τα έργα ,προφανώς μικρότερης κλίμακας, που έστησαν οι άλλοι δύο. (Προσθέτω, σχεδόν ένα χρόνο αργότερα, μια σύνδεση για την Nicola Lane και τη δουλειά της στην Αριστοτέλους) Την ιδέα, επιμέλεια και την οργάνωση είχε ο Σταμάτης Καζάρας.
(Στο κάτωθι link από την οργάνωση των Δημητρίων της Θεσσαλονίκης μπορεί να διαβάσει κανείς διάφορες πληροφορίες για την εγκυρότητα των οποίων όμως δεν μπορώ να εγγυηθώ (το αναφέρω αυτό γιατί εγώ σ’ ένα γρήγορο διάβασμα διαπίστωσα μερικές ανακρίβειες).
Categories: Thessaloniki
Tagged: art, Θεσσαλονίκη, Πλατεία Αριστοτέλους, Thessaloniki

Categories: people
Tagged: art, cell phone photography
Categories: Thessaloniki · praxis practice πράξη
Tagged: art, cell phone photography