Cologne, Brusseler Str. Thursday 2009.10.29_50

Cologne, the Dom, Thursday 2009.10.29_03

Cologne_Thursday 2009.10.29_04

Cologne, Hohenzollern bridge, Thursday 2009.10.29_55

Cologne, from the Hohenzollern bridge, Thursday 2009.10.29_16

Cologne, Hohenzollern bridge, Thursday 2009.10.29_07

Cologne, Deutz, trees_2009.10.29_55

Hohenzoller-Brücke (German for: Hohenzollern bridge)
GoogleMaps link
Hohenzoller-Brücke link to ”bing”

Σύμπνοια ['simbnia] ουσιαστικό θυλικού γένους (συμφωνία, ειρηνικό πνεύμα).
Στα γερμανικά: Übereinstimmung

Στα αγγλικά χρησιμοποιούνται πάλι λατινικές λέξεις: accordance, compliance, consensus.
Ή πιο πρακτικά αγγλοσαξωνικά: match – pl. matches, to act in agreement with, to agree (with so.), to be in agreement (with so./sth.)
Ίσως να ταίριαζε και μία ελληνικής προέλευσης: harmony

Source: www.youtube.com
LipDub réalisé durant la semaine d’initiations avec 172 étudiants en communication de l’Université du Québec à Montréal (UQAM). Tourné le 10 septembre 2009 en 2h15min. This LipDub has been produced during the integration week of UQAM (Quebec, Canada) with 172 communication students. …

Το video clip των φοιτητών έχει αφορμή ένα εμπορικό τραγούδι. Η καλλιτεχνική ποιότητα του αντίστοιχου video clip της εμπορικής παραγωγής, δεν συγκρίνεται σε καμία περίπτωση μ’ αυτό που κατάφεραν οι φοιτητές στο Québec. (Προτείνω να μην το δείτε).

Broken old plastic chair under oliv trees in Greece

… θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τι θα λέει ο ΓΑΠ (Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου) σε 40 μέρες από τώρα, όταν τα ΜΑΤ θα δέρνουν την αναρχοαυτόνομη Αθήνα, στην καυτή ζώνη από 17 Νοεμβρίου έως τα μέσα του Δεκέμβρη. Τι θα του πουν στας Ευρώπας, σε 3 βδομάδες, όταν θα πάει γυρεύοντας για 3ετή αναστολή με ταυτόχρονη πολιτική ΑΥΞΗΣΗΣ του χρέους της χώρας. Τι θα του πουν οι ενδιαφερόμενοι αν δεν ανοίξει ΑΜΕΣΩΣ τις 100 μονάδες εντατικής, που μένουν κλειστές, όταν πολλαπλασιαστούν τα κρούσματα πνευμονίας από τη νέα γρίπη. Τι θα του πουν οι φοιτητές όταν επιχειρήσει (υλοποιώντας τις ντιρεκτίβες της ΕΕ) να αναγνωρίσει κανονικά και με το νόμο τα κολέγια. Τι θα του πουν οι αγρότες, αρχές Γενάρη του ‘10, όταν θα ξαναβγούν με τα τρακτέρ στις εθνικές οδούς κλπ, κλπ.

Δε θα γελάμε. Ούτε ο ΓΑΠ θα γελάει. Ο μόνος που ΠΙΘΑΝΟΝ να γελάει είναι ο ΚΑΚ (Κώστας Αχιλλέα Καραμανλή), επειδή γλίτωσε από όλα αυτά.

Πάνος Ζέρβας
στη καλύβα ψηλά στο βουνό, Σεπτεμβρίου 29, 2009 στο 11:40 μμ

[...] αυτό που χρειάζεται η ελληνική κοινωνία πια, είναι πολύ μεγάλο, σοβαρό, δύσκολο – σαφώς πέρα από τις δυνατότητες των κομμάτων (μεγάλων και μικρών) και του πολιτικού προσωπικού που κυριαρχεί. Πολύ πέρα και από τις δυνατότητες του ΠΑΣΟΚ και του ΓΑΠ.

Ανεξάρτητα από το τι θα ψηφίσουμε, τουλάχιστον ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις… ;-)

Πάνος Ζέρβας
στη καλύβα ψηλά στο βουνό, Σεπτεμβρίου 30, 2009 στο 1:33 πμ

Ναι είναι πολύ «μεγάλο» το πρόβλημα, και τα περισσότερα κόμματα, μεγάλα και μικρά, είναι δυστυχώς μάλλον μέρος του προβλήματος παρά πιθανές λύσεις. Όπως και οι ρόλοι που επιφυλάσσονται στα πρόσωπα, σαν αυτό του ΓΑΠ (Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου) ή του ΚΑΚ (Κώστας Αχιλλέα Καραμανλή) για παράδειγμα.

Και μόνο το αράδιασμα έτσι στα πρόχειρα της συνηθισμένης «φυσικής ροής» της ελληνικής πραγματικότητας για τις «πρώτες 100 μέρες του αλλουνού», σε πιάνει ένας πόνος βαθύς. Όχι τόσο από τα ίδια τα γνωστά προβλήματα, αλλά περισσότερο από τη συνειδητοποίηση της αέναης επανάληψης και της στασιμότητας. Από μόνη της μια απλή λογιστική απαρίθμηση, και η φυσικότητα με την οποία γίνονται αποδεκτά στο κοινό συνειδητό της Ελλάδας φανερώνει κάτι σημαντικό…

Τι είναι όμως αυτό που φανερώνεται; Ας του δώσουμε επιτέλους όνομα αυτού του πράγματος που αποκαλύπτεται κι εδώ κι αλλού και συνέχεια εδώ και χρόνια, τετραετίες, δεκαετίες, γενεές, και αιώνες για να ακριβολογούμε. (Από τη μία η γενική σκέψη, η γενίκευση που προσπαθώ τώρα να κάνω, κι από την άλλη η ακριβολογία, είναι και τα δύο στοιχεία που στο κοινό συνειδητό της Ελλάδας αντιμετωπίζονται με αλλεργική απέχθεια). Επανέρχομαι: θέλω να προτείνω ένα όνομα με το οποίο να μπορούμε να ονοματίζουμε το «μεγάλο» πρόβλημα. Πιστεύω ότι βοηθάει να δίνουμε λέξεις στα πράγματα. Και όταν το κάνουμε αυτό με ευστοχία βοηθάει ακόμη καλύτερα. Δεν είναι τυχαίο το ότι στην συντριπτική τους πλειοψηφία τα ελληνικά τραγελαφικά και τραγικά που αραδιάζουμε με αθλητικό ζήλο πια, πρώτα και κυρίως στο επίπεδο της γλώσσας συμβαίνουν. Όχι μόνο στην Ελλάδα, παντού έτσι γίνεται.

Η πρότασή μου δεν είναι πρωτότυπη, εγώ τελευταία αυτό το πολύ «μεγάλο» πρόβλημα το λέω συνειδητά: «ελληνική παρακμή». Ας κατανοηθεί με το εύρος που απαιτείται.

Αν το επαναλάβει κανείς στη σκέψη του μερικές φορές, και ενεργοποιήσει μηχανισμούς κατανόησης του παρόντος, κάνει καλό και βοηθάει στην επίλυση του κοινού προβλήματος. Το πρόβλημα είναι πράγματι μεγάλο, και ξεκινάει όχι μόνο από παλιά (πολύ παλιά, κάνα δυο αιώνες πριν από την τουρκοκρατία, και πήρε από νωρίς μορφή, όταν μαρμάρωσε ο λαϊκός βασιλιάς των ρωμιών). Είναι και βαθύ, πολύ, πάρα πολύ βαθύ. Φτάνει στις ψυχές μας. Δεν γεννιόμαστε μ’ αυτό, αλλά αναπαράγεται με καταπληκτική συνέπεια αθόρυβα σε κάθε καινούρια γενιά. Ότι κι αν πούμε για το μέγεθος, το χαρακτήρα και τις ιδιομορφίες της «ελληνικής παρακμής» (δεν νομίζεται ότι ταιριάζει ο όρος;) ή κατάσταση είναι τέτοια που ακριβώς λόγω της ασχήμιας της εκλιπαρεί για λύση. Φιγούρες σαν τον ΓΑΠ ή όμοιες «απόπειρες κληρονομικής ή επίκτητης χαρισματικότητας» συνήθως επιδεινώνουν την μαζική νάρκωση και την τύφλα. Μορφές όμως που ξεχωρίζουν και λειτουργούν παραδειγματικά πιστεύω ότι είναι κομμάτι της διεξόδου, αλλά ας μη τους ψάχνουμε εκεί που αποκλείεται να βρεθούν. Τέτοιοι άνθρωποι, υπάρχουν, αλλά είναι απασχολημένοι και δεν έχουν χρόνο για να γίνουν δημοφιλείς. Αυτό ίσως συμβεί παρεμπιπτόντως. Η δουλειά στην άκρη του κουβαριού προέχει. Ενώ υπουργός, ο καθένας μπορεί να γίνει …

H υιοθέτηση του όρου «ελληνική παρακμή» για το γενικό πρόβλημα στην Ελλάδα ανταποκρίνεται πλήρως στα άσχημα που περιγράφονται εδώ κι εκεί στις δημόσιες και ιδιωτικές συναλλαγές μας. Aνταποκρίνεται και σ’ άλλα βέβαια, ευρύτερα και γενικότερα σημάδια του λαϊκού πολιτισμού στην Ελλάδα. Δεν ανταποκρίνεται σε όλες τις εκφάνσεις του σύγχρονης λαϊκής κουλτούρας κι αυτό αξίζει να λειτουργήσει ελπιδοφόρα και για κείνα τα καταρρακωμένα κομμάτια του εαυτού μας. Να σας πω μόνο ένα: τη μουσική και το τραγούδι (που χει αξία για τον πολιτισμό, κατά τη γνώμη μου το ίδιου βάρους όσο και η γλώσσα η ίδια – ή οποία πάλι είναι το πιο «ελληνικό» απ’ όλα όσα μας απέμειναν). Ότι μπορεί να κουβαλήσει αυτή, κρυφά και φανερά, σαν συνταγές σκέψης ας πούμε, ίσως μας κάνει να πλάσουμε και μια αξία που νά ‘ναι λίγο διαφορετική απ τις άλλες. Αλλιώς, όσο γρηγορότερο παρακμάσουμε τόσο το καλύτερο για μας και τα παιδιά μας. Είναι όμως αξιόλογο που αυτή η διαδικασία, της παρακμής, ενώ έχει οδηγήσει σε απίστευτους «φυσικούς ακρωτηριασμούς», σε «αιμορραγίες υπερωκεάνιες» κι ενώ εξελίσσεται πράγματι εδώ και αιώνες πια, ακόμη δεν κατάφερε να έρθει σε τέλος. Ίσως κάτι να κρύβεται εδώ που αξίζει να σωθεί. Αλλιώς, κι επειδή η εποχή μας είναι εποχή της επιτάχυνσης, όπως είπα, το γοργόν και χάριν έχει, και καθόλου δεν το αποκλείω γιατί είναι μια λύσις κι αυτό.

Πίσω από τον τίτλο «ελληνική παρακμή» όμως κρύβεται κυρίως η αφυπνιστική διάθεση για επαναφορά στην πραγματικότητα του λόγου και της πρακτικής, ως έναυσμα για τον απεγκλωβισμό. Και η κατάδειξη των άσχημων, μόνο σαν εργαλείο για το ξύπνημα της σκέψης έχει πρακτικό νόημα κι όχι για να ενισχύσει την παραλυτική μαζική κατάθλιψη που διαβιούμε συλλογικά. Μεγαλύτερη αξία έχει λοιπόν η αισιοδοξία που βιώνεται εν γνώση και εν πλήρη συνείδηση της «ελληνικής παρακμής». Γιατί αισιόδοξος δεν είναι αυτός που χαμογελάει ότι κι αν συμβαίνει και δια παντός. Εν ανάγκη με τη χρήση μπόλικου αναισθητικού, με τη δικαιολογία του «ταμπεραμέντου» του και το ύφος του απελεύθερου γλεντζέ. Αυτού του γλεντζέ που χρεώνει δυσβάστακτα το μέλλον και το χώρο που δεν του ανήκει και μόνο με την βαρβαρότητα του άρρωστου και του πληγωμένου τραβάει με τη βία στην κατοχή του. (Αυτός, ο ίδιος ο Ζορμπάς είναι ο πραγματικός αντίπαλος).

Τα παραπάνω γράφονται την εβδομάδα πριν από την Κυριακή της 4ης Οκτωβρίου 2009. Λίγες μέρες πριν από εκείνη την Κυριακή δηλαδή, με τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές και την μεγάλη αμηχανία μπροστά στο αφηρημένο ή το πρακτικό νόημά τους.

Broken old plastic chair under oliv trees in Greece

Finikounta (South Peloponnesos) September, 3, 2009

Αν ήμουν στην Ελλάδα θα πήγαινα να ψηφίσω. Θα ψήφιζα με βασικό κριτήριο, τις παραπάνω σκέψεις για το ζήτημα  της «ελληνικής παρακμής»

Λίγα λόγια τώρα για την ίδια την τεχνική λοταρία των εκλογών:

Η λογική του ψηφοφόρου της αγέλης ακολουθεί απλώς ένα αόριστο γελοίο κύρος που εκπέμπει ο κάθε τυχαίος (ενίοτε παντελώς ακατάλληλος με πρακτικά κριτήρια) που επιδίωξε ή έτυχε να είναι κοντά στη πηγή της εξουσίας. Ανεξάρτητα από την ποιότητα της δουλειάς του αυτός ο κανένας, λίγους μήνες μετά τις εκλογές, όποιος κι αν είναι ακτινοβολεί! Όποιος κι αν αναδείχθηκε πρωθυπουργός, καβατζώνει συνήθως ένα αδικαιολόγητο bonus «ήθους» και άλλες φορές λιγότερο κι άλλες περισσότερο, φαίνεται στις στατιστικές ως ο «καταλληλότερος για τη θέση του» και παρόμοια τραγελαφικά. Έτσι χαίρει ο κάθε τυχαίος αναιτιολόγητης αποδοχής και υψηλού σεβασμού … (Για να το πούμε απλά, η εξουσία τους κάνει σέξυ) Όλα δείχνουν όμως ότι αυτή τη φορά ο ΓΑΠ (Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου) αν κερδίσει στις αυριανές εκλογές, δεν θα μπορέσει να έχει τα οφέλη αυτού του σχήματος. Μακάρι. Ας δούμε.

Αν το βασικό κριτήριο για την αυριανή ψήφο θέλει να είναι η σαφήνεια και η τάξις πολιτικής θέσεως, ένα ειν’ το κόμμα κι ένα δεύτερο είναι το ΛΑΟΣ. Ίσως όμως γίνεται αντιληπτό μ αυτά τα παραδείγματα, ότι αυτό που ονομάζεται χάος δεν είναι πάντα κάτι αρνητικό. Δεν θέλω να αμφισβητήσω την ανάγκη για σαφήνεια των πολιτικών προτάσεων που απαιτείται από τους υποψήφιους αυριανούς διαχειριστές της εξουσίας. Ούτε και την ανάγκη της υπευθυνότητας και την απαίτηση για ικανότητα συλλογικής και ατομικής δουλειάς που θα φέρνει αποτελέσματα. Τι σχέση έχει μ΄ αυτά το ΠΑΣΟΚ ή η ΝΔ (και γενικά η νοοτροπία των λεγόμενων «αυτοδύναμων ισχυρών κυβερνήσεων») δεν μπορώ να καταλάβω. Αυτή η νοοτροπία απλώς ενισχύει την απόσταση της πολιτικής από μια πρακτική πολιτικών απόψεων, πολιτικών θέσεων και προτάσεων που μπορούν να συζητηθούν για τα διάφορα ζητήματα. Στρέφει και διαστρέφει την εικόνα του πολιτικού ζητήματος στα πρόσωπα και τις πολιτικές μερίδες και όχι στα ίδια τα ζητήματα. Δεν είναι τυχαίο αυτό, αλλά πάλι αρνούμαι να αγνοήσω το γεγονός της απλής ανωριμότητας ή της απλής βλακείας που μπορεί να διαμορφώσει καθοριστικά την ανθρώπινη καθημερινότητα. Εννοώ ότι πολλές φορές η γενική κακοδαιμονία δεν έχει τις ρίζες της σε καλά κουρδισμένα συστήματα αλλά απλά σε ξεκούρδιστες ανώριμες έως βλακώδεις νοοτροπίες και συμπεριφορές και όχι σε ισχυρά υπερπέραν που ορίζουν τη μιζέρια μας. Τεράστιες μάζες αυτού του βραδέως κινούμενου παχύρρευστου λαού θα ξανά-ψηφίσουν αυτά που ξέρουν και δεν εμπιστεύονται. Μετριασμένη μου ευχή είναι κάθε φορά που γίνονται εκλογές να συμμετέχουν σ αυτή τη παχύρρευστη μάζα -όχι στις εκλογές- όλο και λιγότεροι υπεύθυνοι πολίτες. Συμμετοχή λοιπόν ακόμη κι όταν είναι δύσκολη η επιλογή εναλλακτικών ψήφων. Προσπαθώ να σκέφτομαι πρακτικά. Εκεί χωράει βεβαίως όχι μόνο σμίλευμα της πολιτικής στάσης αλλά ακόμη και ένα ελάχιστο στατιστικής στρατηγικής. Γιατί η αξία των εκλογικών διαδικασιών είναι σχετική. Πολύ σχετική και περιορισμένη. Αυτά περί γιορτής της Δημοκρατίας είναι σαφώς βάρβαρα κουραφέξαλα. Η ως ένα βαθμό προδιαγεγραμμένη λειτουργία του αποτελέσματος σαν στατιστική λοταρία, είναι γεγονός στις “μαζικές δημοκρατίες” που ζούμε. Δεν χρειάζεται όμως και να το επιδοτούμε. Ούτε με την ψήφο μας αλλά ούτε και με την αποχή μας.

στη Γερμανία (καθώς επίσης και στη Πορτογαλία). Προσεχώς: στην Ελλάδα.

Ένας φίλος είιπε: Only in Germany could the conservatives come to power, with a female chancellor and a gay foreign minister. (D.L.)

Elections day in Germany, Sept. 27, 2009

Elections day in Germany, Sept. 27, 2009

Elections day in Germany, Sept. 27, 2009

Evening, elections day in Germany, Sept. 27, 2009

Ο αρχηγός των φιλελεύθερων, FDP (Guido Westerwelle) τυχαίνει να είναι ομοφυλόφιλος, αλλά αυτό δεν είναι καινούριο εδώ. Πριν από 10 περίπου χρόνια είχε βγει ο κυβερνών δήμαρχος του Βερολίνου στο συνέδριο του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος (SPD) και είπε: «συντρόφισσες και σύντροφοι, όσοι από σας δεν το ξέρουν να τους πω ότι είμαι ομοφυλόφιλος και καλά κάνω, πάμε παρακάτω»Ο αρχηγός των πράσινων-οικολόγων είναι τούρκος, ο ένας από τους δύο αρχηγούς του αριστερού κόμματος (die LINKE) είναι από το πρώην κομουνιστικό της ανατολικής Γερμανίας, δηλαδή κατηγορείται για σταλινοφασίστας, ενώ ο άλλος είναι ο φευγάτος πρώην αρχηγός του παραδοσιακού σοσιαλδημοκρατικού (SPD) της δυτικής. Οι αρχηγοί του σοσιαλδημοκρατικού είναι πιο δεξιοί κι από την κυρία Angela Merkel την καγκελάριο από το χριστιανοδημοκρατικό (CDU) και το ξεχωριστό αδελφό κόμμα (CSU) της Βαυαρίας. Κι επειδή το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα όπως και τα περισσότερα αντίστοιχα σ’ όλη την Ευρώπη, έχει χάσει τον χαρακτήρα και τη «θέση» του, κουτουπώθηκε πολύ άσχημα στις εκλογές. Ενώ την άλλη εβδομάδα στην Ελλάδα ένα πολύ χειρότερο αντίστοιχο κόμμα, με επικεφαλής χαρισματικό ηγέτη υπό άσκηση, γόνο και κληρονόμο, ετοιμάζεται να κερδίσει τις εκλογές.

Είναι απογοητευτική η άνοδος των φιλελευθέρων (FDP) στη Γερμανία, ακριβώς την εποχή που οι λεγόμενοι «νόμοι» της ελεύθερης αγοράς έδειξαν τόσο έντονα στη βόρεια Αμερική και τη Βρετανία, πόσο ψεύτικη είναι αυτή η δύναμη της αυτορύθμισης που υποτίθεται οδηγεί αυτόματα μέσω του ελεύθερου ανταγωνισμού, στην οικονομική ανάπτυξη. Άνοδο είχαν και το αριστερό κόμμα (die LINKE) καθώς και οι Πολιτική Οικολογία (οι πράσινοι). Οι πράσινοι είναι εδώ και δεκαετίες στη Γερμανία σημαντικότατοι διαμορφωτές της πολιτικής συνείδησης και νοοτροπίας της χώρας. Τον ίδιο ρόλο φιλοδοξουν να έχουν και οι του αριστερού κόμματος.

Η συμμετοχή στης εκλογές, (αν δεν κάνω λάθος γύρω στο 71%) ήταν η χαμηλότερη που παρατηρήθηκε ποτέ. Χρήσιμο εργαλείο για ν’  αποφασίσει κανείς ήταν ο λεγόμενος αυτόματος των προγραμματικών δηλώσεων των κομμάτων που έγινε γνωστός σαν Wahlomat (εκλογο-αυτόματος). Σε μια ιστοσελίδα λειτουργεί ένα πρόγραμμα κατά το οποίο απαντάς σε μια σειρά ερωτημάτων που συγκρίνονται με τις προγραμματικές δηλώσεις των κομμάτων και στο τέλος σου λέει πιο κόμμα σου ταιριάζει να ψηφίσεις!

Douche and Turd (a South Park episode)
Description:
PETA comes to town and forces the school to change their mascot, an election takes place for the new mascot. Stan refuses to vote and is kicked banished from the town, and ends up in the PETA camp where the members are dating the animals. View this episode here >>

]]> http://semeio.wordpress.com/2009/09/27/elections-de-09/feed/ 0 delta-kapa Wahlen_090927_17 Wahlen_090927_13 Wahlen_090927_34 Wahlen_090927_40 http://semeio.wordpress.com/2009/08/30/sunrise/ http://semeio.wordpress.com/2009/08/30/sunrise/#comments Sat, 29 Aug 2009 23:29:28 +0000 delta-kapa http://semeio.wordpress.com/?p=1253 ]]>

Sunrise over the gulf of Messinia 2009.08.29

In our media dominated times I thought about this scene:

“Follow me, and I will make you fishers of men.”

While fishing, Simon was called by Jesus to be his follower along with his brother Andrew. He told them this, seeing them cast a net for fish.

The picture is maden here: Gulf of Messinia in Google maps >>

The Süddeutsche Zeitung from 2009.08.24 Under the picture the title was: “Griechische Tragödie” (“Greek tragedy”)

We were sitting on the plane flying to Athens while the forests of Attica around were under fire. We read on German newspapers that raging wildfires continue to close in on the capital. Once again, I thought, after the December 2008. But the December fires were different kind. We sow at the airport of Frankfurt that many newspapers putted this news on their first pages. On the Süddeutsche Zeitung first page, we sow a magnificent photo (from Getty Images) telling the hole story without to need any words. Under the picture the title was:

“Griechische Tragödie”
(“Greek tragedy”)

Anyway, Athens was for us only a pass-through and this time we stayed there only for the time that was necessary for a taxi to bring us to the bus station to continue our trip to south Peloponnesus. “Junioridis” didn’t notice anything about burning forests.

Since many years I don’t have a television at home, so I miss lot of the media main steam from there. Yesterday I saw some young girls at the Neumarkt place here in Cologne, playing a kind of karaoke computer video game. (At this time happens in Cologne a big computer games fair “Gamescom”). I was very impressed from the catchy song! “Mein Stern” (my star) from an artist called Ayman. Probably I am already too old for this culture, because I realized that the song is from the year 2000! For the measurements of this kind of pop hits, I suppose an ancient song.

Listen to the lyrics:

dadadada, dadadada,
dadadada, dadadada,
hey………..oh…………oh…………

Komm und fliege mit mir fort,
zu einem andren fernen Ort,
Wo die Liebe nur noch zählt,
und die Einsamkeit vergeht,
Lass uns dort zusammensein,
nur wir beide ganz allein,
Will dich niemals mehr verliern!

Du bist mein Stern,
du bist für mich der Sonnenschein,
……….. ……….. ………..
dadadada, dadadada,
dadadada, dadadada,
dadadada, dadadada,
dadadada, dadadada,
……….. ……….. ………..

A try to translate in English the deep meaning:
Come and fly with me away
To another distant place
Where love once and only counts
And the loneliness go by
……….. ……….. ………..
dadadada, dadadada,
dadadada, dadadada,
……….. ……….. ………..

If you prefer to se the original video clip with the singer and everything what belongs to it, here the link.