
Young Canadian pianist

Young Canadian pianist
Categories: to hear
Tagged: Canada, πατρίδα, μουσική, junioridis, music
| delta-kapa on Exarchia in Athens | |
| delta-kapa on Η Θεσσαλονίκη μας | |
| delta-kapa on Η αδερφή της Ευρώπης | |
| Dabadeedabadoo on Η Θεσσαλονίκη μας | |
| Dabadeedabadoo on Η αδερφή της Ευρώπης |
«... Απ’ τη Σοφάλα γύρισα πάλι πίσω στο Νατάλ, με σκοπό να μπαρκάρω για τη Ταναναρίβα, κι από ‘κει για τα νησιά Σεϋσέλ, απ’ όπου σκεδίαζα να τραβήξω πάλι στο Σίδνεϋ παίρνοντας τη γραμμή που κατεβαίνει απ’ το Άντεν. Αλλά στο Ντουρμπάν άλλαξα γνώμη και μπήκα μέσα σε μια γολέτα που τραβούσε για το Φαγκούα. Το νησί τούτο είναι σταθμός για τα καράβια που ψαρεύουν στις θάλασσες της Νοτιάς. Εκεί ξεχειμωνιάζουν και κάνουν τα τιμάρια τους για να πιάσουν πέλαγο την άνοιξη...» «... Σταμάτησα και κοίταζα γύρω μου. Ο ήλιος έκαιγε. Αραιά κομμάτια αφρός πηδούσαν εδώ κι εκεί απάνου στα βαθειά νερά. Το βογγητό της θάλασσας βαστούσε από τη μια εώς την άλλη άκρη απάνου στον άμμο κουφό και υποχθόνιο σαν να σκάβανε κάτου από τα πόδια μου. Τα φύκια έτρεχαν σαν ζωντανά απάνου στην ισόπεδη γης διωγμένα απ’ τις ελαφρές πνοές που πλανιόνταν ακόμα στο πέλαγο...» «... Γιατί κάθουμαι κ’ ιστορώ πράγματα έτσι τιποτένια; ...»
«... Το γκρούπο του Φοο-ι-μάα ή του Μωυσή βρέθηκε το 1661 από κάποιο πορτουγέζικο καράβι που έπεσε τυχαίως απάνου του σε μια τρικυμία που το μάκρυνε από τον δρόμο της Ινδίας. […] Το Φαγκούα βρίσκεται σε 41 Ν. πλ. και 52 Α. μ. »
«... Από το άλλο μέρος, το βουνό κατέβαινε στρωτά έως τα νερά ενός μικρού κόρφου, που ήτανε κλεισμένος απ’ όλα τα μέρη. Θεέ μου! Τι ουράνια ειρήνη μου ήρτε μπροστά στο λησμονημένο αυτό κομμάτι της θάλασσας! ... Από ‘κει που στεκόμουν ξεχώριζα κάτου από το καθαρό νερό τις πέτρες και τις πράσινες σκιές του βυθού. Με μιας φούσκωσε η καρδιά μου από κέφι. Τα ουράνια άνοιξαν απάνου απ’ το κεφάλι μου κι ο Θεός μου έστελνε τη χαρά του ...»
Αποσπάσματα
Φώτη Κόντογλου ΕΡΓΑ Α’
ΓΙΑΒΑΣ Ο ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
Εκδοτικός Οίκος ΑΣΤΗΡ
Blog at WordPress.com. Theme: Cutline by Chris Pearson.
4 responses so far ↓
Leonidas // June 23, 2009 at 7:57 pm |
Watch out Glenn Gould, here I come!
Leonidas // June 23, 2009 at 7:59 pm |
This year baah-baah, goo-goo, next year the Goldberg Variations.
http://en.wikipedia.org/wiki/Glenn_Gould
Αγγελική // June 26, 2009 at 9:13 am |
Καλά, άμα βγει κανένας John Cage να σας δω!
delta-kapa // June 26, 2009 at 11:12 am |
Το είδος της μουσικής που παίζει προς το ύφος του John Cage πάει …
John Cage: “Music for Marcel Duchamp” (1947)
Tim Ovens plays John Cage · Sonata IV for Prepared Piano
Λίστα περί John Cage στο youtube
Επίσης ασκείται σε παραλλαγές και ελεύθερους ανασχεδιασμούς πάνω στο κομμάτι 4′33″ (!)
The audience saw him sit at the piano and, to mark the beginning of the piece, close the keyboard lid. Some time later he opened it briefly, to mark the end of the first movement. This process was repeated for the second and third movements. The piece had passed without a note being played—in fact without David Tudor (the pianist), (or anyone else) having made any deliberate sound as part of the piece. Only then could the audience recognize what Cage insisted upon, that “There is no such thing as silence. Something is always happening that makes a sound.” The premiere of the three-movement 4′33″ was given by David Tudor on August 29, 1952 in Woodstock, New York as part of a recital of contemporary piano music.